و تا نفس ازين شهوات دنياوى دورى نگزيند و ازين لذات حيوانى نپرهيزد ذات نورانى خود را نبيند ، و درهاى آسمان بر او گشوده نگردد و چيزهاى شريف و لطيف و دلخواه كه در عالم اويند به چشمش درنيايند و صورتهاى نيكو و لذات اخروى را درنيابد . چيزهائى كه خداوند در توصيفشان فرموده « 11 » : « در آنست آنچه نفسها در خواهش آنند و چشمها از آن لذت برند ، و شما در آنجا جاودانه‌ايد » و فرمايد « 12 » : « هيچ نفسى نداند كه چه چشم روشنىهائى برايشان پنهان داشته شده است ، به مزد آنچه بدان عمل مىنمودند » .

--> ( 11 ) - فِيها ما تَشْتَهِيهِ الْأَنْفُسُ وَ تَلَذُّ الْأَعْيُنُ وَ أَنْتُمْ فِيها خالِدُونَ . [ سوره زخرف 43 / 71 ] ( 12 ) - فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ . [ سوره سجده 32 / 17 ] ترجمه‌ى « قرة اعين » به « چشم روشنىها » ترجمه‌ى مفهومى است و مفسرين در تفسير آن دو احتمال داده‌اند : اول اين‌كه از ماده‌ى « قرّ » بمعنى سرما است كه معنى « خنكى چشم‌ها » مىشود ، و گفته‌اند اشاره به اشك شادى است كه سرد مىباشد در برابر گريه‌ى غم كه گرم است ؛ دوم بمعنى قرار و تمكن ، يعنى آنچه ديده خواهد شد آنچنان مورد رضايت و كفايت است كه چشم روى آن قرار گرفته و به‌طرف ديگرى نمىنگرد . مترجم